PLUS
Αλέξανδρε και Μανόλη μου…..
Δεν ξέρω από που να αρχίσω και τι να σας πω….
Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να σας μιλήσω, αλλά μάλλον κάτι γίνεται λάθος και δεν τα καταφέρνω. Θέλω αυτή τη φορά έστω, να διαβάσετε αυτά που σας γράφω και να προσπαθήσετε να με νιώσετε και σεις…
Το ξέρω πως προσπάθησα πολύ να σας φέρω κοντά μου… Ίσως σας τρόμαξα και σας έκανα να φοβηθείτε…. Σας ζητώ συγνώμη… Το μόνο που ήθελα πάντα και που θέλω, είναι να είστε εσείς καλά, να περνάτε όμορφα και να ξέρετε πως εγώ ο μπαμπάς σας, σας αγαπάω πολύ και πάντα θα είμαι εδώ για ό,τι με χρειαστείτε.
Ίσως σας πίεσα πολύ…συγνώμη ζητάω…ίσως είναι καλύτερα να μείνετε με την μαμά σας….Και εγώ αλλιώς τη φανταζόμουνα τη ζωή μου, αλλά αλλιώς έγιναν τα πράγματα. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε με τη μαμά σας να μείνουμε ενωμένοι και αγαπημένοι… Μάλλον έπρεπε να χωρίσουμε και ο καθένας να τραβήξει το δρόμο του.
Σε καμιά περίπτωση δεν ήθελα ούτε εγώ, αλλά ούτε η μαμά σας να μπείτε στη μέση και να υποφέρετε… Ας μείνετε με τη μαμά σας λοιπόν…να την προσέχετε σαν άνδρες του σπιτιού και να την αγαπάτε…και μένα αφήστε με να σας μιλάω, να σας βλέπω, να είμαι κοντά σας όποτε έχετε ανάγκη και όποτε θέλω και χρειάζομαι και εγώ…
Δεν ζητώ τίποτα τρελό, παρά μονάχα ότι ζητάει ένας πατέρας… Δώστε μια ευκαιρία σε σας αλλά και σε μένα…να ξαναφτιάξουμε τη σχέση μας… Σας αγαπάω πάρα πολύ και ίσως έκανα λάθη…ίσως προσπάθησα να τα βρούμε με λάθος τρόπο… Συγνώμη που το διαζύγιο αυτό το πληρώσατε εσείς… Είμαι σίγουρος πως και η μαμά σας, σας αγαπάει και θέλει το καλό σας…Σε λίγο έρχονται Χριστούγεννα…πως θα θελα να ‘μαστε μαζί…να νιώσω και πάλι πως έχω κοντά τα παιδιά μου…Μείνετε με τη μαμά σας…αλλά καταλάβετε πως από αγάπη ίσως έκανα λάθη… Άνθρωπος είμαι και εγώ και λάθη έκανα… Δώστε όμως μια ευκαιρία να τα ξαναβρούμε… Τώρα ειδικά που η ζωή είναι δύσκολη…χρειαζόμαστε κοντά μας αυτούς που μας αγαπάνε…
Σας γράφω αυτό το γράμμα στο κομπιούτερ, γιατί ίσως με τα λόγια από κοντά δεν είμαι και τόσο καλός…
Ελάτε να ξεχάσουμε όσα έγιναν…το ξέρω πως είστε πολύ καλά παιδιά και χαίρομαι που είμαι πατέρας σας… Είναι άδικο να είμαστε έτσι αποξενωμένοι…Πως θα νιώθατε αν αύριο ξαφνικά πέθαινα; Ή εάν σας έκαναν το ίδιο τα παιδιά σας; Θέλω έστω και τώρα, για μια ακόμη φορά να πω ότι προσπάθησα να σας φέρω κοντά μου…γιατί είμαι ο πατέρας σας και πάντα σας αγαπώ… Ότι έχω κάνει ως τώρα είναι για σας…Οικονομικά ίσως δεν τα κατάφερα να σταθώ καλά όπως θα ‘πρεπε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν σας νοιάζομαι… Ας δώσουμε μια ευκαιρία να τα ξαναβρούμε…η ζωή είναι δύσκολη και εγώ θέλω να ‘μαι κοντά σας…
Με πολύ αγάπη ο μπαμπάς σας…
