PLUS
Ποιος είπε ότι οι διεθνείς σχέσεις είναι βαρετές; Επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ έχουν γίνει stand-up comedy. Κάθε μέρα ένας νέος στόχος, μια νέα απειλή και –γιατί όχι;– ένα νέο real estate project σε ένα μέρος που κανείς δεν είχε στο μυαλό του. Η υφήλιος έχει μεταμορφωθεί σε διαγωνισμό Survivor: Ποιο κράτος θα φάει την επόμενη σφαλιάρα;
Γροιλανδία: Το ακίνητο της χρονιάς
Όταν ανακοίνωσε ότι θέλει να αγοράσει τη Γροιλανδία, οι Δανοί νόμιζαν ότι αστειεύεται. Εκείνος όμως το εννοούσε: με την ίδια σοβαρότητα που άλλοι αγοράζουν ντομάτες στη λαϊκή. Άλλωστε, ποιος δεν θα ήθελε λίγους πάγους, φώκιες και μερικά στρατηγικά λιώσιμα παγόβουνα; Το ΝΑΤΟ βέβαια αναρωτήθηκε αν πρέπει να χρεώνεται ΦΠΑ ή συμβολαιογραφικά.
Βενεζουέλα: Απόπειρα αλλαγής καθεστώτος express
Στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ συμπεριφερόταν λες και άλλαζε κυβερνήσεις όπως αλλάζεις τάπερ στο ψυγείο:
«Αυτό χάλασε — φέρε άλλο!»
Ο Μαδούρο κοιτούσε απορημένος, ο στρατός έψαχνε οδηγίες χρήσης, και κάπου στο βάθος μια διπλωματία κλαίει βουβά σε μια γωνιά.
Κίνα: Ο οικονομικός Kung Fu Panda
Με την Κίνα, ο Τραμπ δεν έκανε απλώς διπλωματία. Την έβαλε σε οικονομικό καψώνι:
δασμοί, απειλές, εμπορικός πόλεμος, απαγορεύσεις και ξανά από την αρχή.
Κάποια στιγμή έμοιαζε σαν να προσπαθεί να κλείσει ολόκληρη την Ασία για «ανακαίνιση».
Μέση Ανατολή: Άγνωστο αν παίζει Risk ή Civilization
Οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν αν ο Τραμπ παίζει Risk, Civilization, ή κάποιο νέο επιτραπέζιο τύπου “Πνίξε τον Σύμμαχο σου”. Στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν οργανώσει «Κέντρο Άμεσης Τρεχάλας»:
κουδούνια, κόκκινα κουμπιά, χάρτες που αναβόσβηναν και διπλωμάτες με κράνη.
Κάθε φορά που μιλάει ο Τραμπ, άνάβει η σειρήνα: «Χώρα υπό απειλή — τρέξτε!»
Ο κόσμος ως πιόνι
Οι ειδικοί αναλυτές εξηγούν σοβαρά ότι «ο Τραμπ αναδιαμορφώνει τις γεωπολιτικές ισορροπίες». Αλλά η αλήθεια είναι πιο απλή: ο πλανήτης χορεύει στον ρυθμό ενός ανθρώπου που αποφασίζει την εξωτερική πολιτική όπως αποφασίζει τι καρυκεύματα θα βάλει στην πίτσα.
Και μέσα σε όλο αυτό, τα κράτη κάνουν ό,τι μπορούν για να μην είναι το επόμενο στο στόχαστρο:
– Σκανδιναβοί πλένουν σχολαστικά τους πάγους τους.
– Νοτιοαμερικανοί αποφεύγουν να σηκώσουν τηλέφωνο.
– Οι Κινέζοι έχουν ανοίξει γραφείο κρίσεων που λειτουργεί 24/7.
Τελικό συμπέρασμα
Ο πλανήτης δεν έχει ξαναζήσει τέτοια διεθνή πολιτική χορογραφία. Αν ο Τραμπ ήταν DJ, θα άλλαζε μουσική κάθε 15 δευτερόλεπτα, από heavy metal σε ρέγκε, και ύστερα σε εθνικά ύμνους άλλων κρατών — κι εμείς να προσπαθούμε να μην πατήσουμε κανένα καλώδιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Νίκου Βασιλειάδη: Στην Αρκτική, η ηθική λιώνει πιο γρήγορα από τον πάγο
Νίκου Βασιλειάδη: Κάθε πρόεδρος και ο πόλεμός του
